آرین شهمیر

نخستین‌بار «اتحادیه تلگرافی بین‌المللی» در ۱۷ مه ۱۸۶۵ میلادی در پاریس تشکیل شد. در راستای گسترش و تحولات این اتحادیه، در کنفرانس«اتحادیه تلگرافی بین‌الملل» که ۳۰ اکتبر ۱۹۰۶ میلادی برگزار شد تصمیم گرفته می‌شود که «اتحادیه رادیو و تلگرافی بین‌الملل» نیز تشکیل شود. حدود ۲۶ سال بعد در ۹ دسامبر سال ۱۹۳۲ بنا به تصمیم «عهدنامه مادرید» از وحدت دو اتحادیه یاد شده فوق، «اتحادیه بین‌المللی ارتباطات دور» آغاز به کار می‌کند و در واقع روز جهانی ارتباطات یادآور تأسیس این اتحادیه‌ها برای پیشرفت ارتباطات است. پس از جنگ جهانی دوم و تشکیل سازمان ملل و به موجب تصمیم کنفرانس عمومی نمایندگان دولت‌های عضو، این اتحادیه به‌صورت نهاد تخصصی سازمان ملل درآمد و از آن زمان تاکنون، جزو مؤسسات ویژه سازمان ملل متحد بوده و ایران نیز بیش از ۱۰۰ سال در «اتحادیه تلگرافی بین‌المللی»عضو است.  نامگذاری روز ارتباطات و روابط عمومی در ایران در راستای ضرورت ارج نهادن و توجه به فعالان حوزه روابط عمومی، روز‌های پایانی سال ۱۳۸۴ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت وقت درخواستی را از معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی خود مبنی بر نام‌گذاری یک روز به نام «روز روابط عمومی» دریافت می‌کند. در این نامه به پیگیری‌ها و پیشنهاد‌ها انجمن‌ها و مؤسسات فعال روابط عمومی در این باره اشاره می‌کند و دلایل برجسته نامگذاری این روز شامل برجسته‌سازی روابط عمومی در افکار عمومی، تبیین ضرورت توجه به مقوله روابط عمومی در سطح مدیران ارشد و ارتقای دیدگاه آن‌ها در این باره و تجمیع مراسم مختلف گرامیداشت روابط عمومی در یک روز معین می‌شود. سرانجام برابر مصوبه جلسه ۵۹۰ مورخ ۸۵/۰۶/۲۸  شورای عالی انقلاب فرهنگی، روز ۲۷ اردیبهشت را به‌عنوان «روز ارتباطات و روابط عمومی» تعیین و اعلام کرد. مدیرکل دفتر تبلیغات و اطلاع‌رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مصاحبه با رسانه‌ها اعلام کرد که نامگذاری ۲۷ اردیبهشت به‌عنوان روز روابط عمومی نشان از اهتمام جدی مسئولان نسبت به اهمیت و کارکرد نهاد روابط عمومی دارد. به همین مناسبت نیز از سوی دبیرخانه شورای اطلاع‌رسانی دولت در ۱۳ اسفند ۱۳۸۵ آیین‌نامه بزرگداشت «روز روابط عمومی» در پنج فصل و ۱۱ ماده تصویب و ابلاغ شد و این‌گونه روابط عمومی پس از ۵۶ سال، روزی را به نام خودش ثبت کرد.